Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Η Ουσία Πίσω από τις Διαφωνίες για τους Φόρους

Μετά από μία μακροσκελή συζήτηση με έναν φίλο στο Facebook, στην οποία μου εξηγούσε γιατί οι φόροι είναι καλοί για το κοινωνικό σύνολο, του έγραψα το παρακάτω σχόλιο που θεωρώ ότι είναι η ουσία πίσω από κάθε διαφωνία για το ύψος των φόρων.


‘Ανταλλάξαμε τόσο πολλά σχόλια, και όμως ξέχασα να σας κάνω την πιο βασική ερώτηση. Πριν όμως θέσω το ερώτημα, θέλω να αναφέρω το πλαίσιο μέσα στο οποίο τίθεται αυτό το ερώτημα. Στις αναπτυγμένες χώρες, αυτές που εσείς αποκαλείτε ‘νεοφιλελεύθερες’, ισχύει σε γενικές γραμμές το παρακάτω φορολογικό πλαίσιο.

Υπάρχει ένας φόρος προστιθέμενης αξίας, περίπου 20%, στην Ελλάδα είναι 23% , και ένας φόρος εισοδήματος, που κυμαίνεται συνήθως από 20% έως 50%.

Άρα για κάποιον που δεν δηλώνει ούτε ένα ευρώ από το εισόδημα του, οι επιβαρύνσεις ανέρχονται περίπου στο 30% του εισοδήματος του, αφού όποτε καταναλώσει αυτό το εισόδημα, θα κληθεί να πληρώσει 23% ΦΠΑ , συν μία σειρά άλλων φόρων και τελών που δεν σχετίζονται με το εισόδημα, όπως φόροι κληρονομιών, φόροι ακινήτων, δημοτικοί φόροι, τέλη κυκλοφορίας, τέλη καυσίμων, φόροι χαρτοσήμων, φόροι αλληλεγγύης, τέλη παρεπιδημούντων κτλ.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, το οποίο εσείς αποκαλείτε ‘νεοφιλελεύθερο’, αυτός που δεν δηλώνει ούτε ένα ευρώ από το εισόδημα του, θα είναι τελικά πολύ τυχερός αν κατορθώσει να πληρώσει μόνο 30% αυτού του εισοδήματος σε φόρους και τέλη.

Αν αυτός ο πολίτης είναι τυπικός και ακολουθήσει την φορολογική νομοθεσία, θα πληρώσει άλλο ένα 20-50% του εισοδήματος του, και η συνολική του επιβάρυνση θα ανέλθει στο 50-80%.

Δεν πρέπει να σας μπερδεύει ότι κάποιος μπορεί να μην καταναλώσει το εισόδημα του εντός της χρήσης που αποκτήθηκε. Το εισόδημα το αποκτούν όλοι με τελικό σκοπό την κατανάλωση. Όταν λοιπόν με το καλό αυτό το εισόδημα καταναλωθεί, θα πληρωθεί το 23% ΦΠΑ, είτε αυτό συμβεί στην τρέχουσα περίοδο, είτε σε κάποια μεταγενέστερη.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, το ‘νεοφιλελελύθερο’ κατά την γνώμη σας, έγινε η συζήτηση μας. Να σας θέσω τώρα το βασικότερο ερώτημα. Γράψαμε και οι δύο πάρα πολλά σχόλια, εσείς για να υποστηρίξετε το δίκαιο των φόρων, και εγώ για να υποστηρίξω το αντίθετο.

Από που πηγάζει πιστεύετε αυτή η διαφωνία μας? Από μία ηθική σας υπεροχή, η οποία σας δίνει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεστε το κοινό καλό με μεγαλύτερη ακρίβεια από εμένα, ή από το οικονομικό σας συμφέρον?

Είναι η ηθική σας υπεροχή που σας οδηγεί σε αυτή την επιχειρηματολογία, ή απλά εσάς σας συμφέρουν οι πολλοί φόροι ενώ εμένα όχι? Είναι εν τέλει μία διαφωνία ηθικού ή οικονομικού χαρακτήρα?

Είναι μία διαφωνία ανάμεσα σε έναν οραματιστή και σε έναν κοντόφθαλμο, ή είναι ένας σκυλοκαβγάς δύο ανθρώπων για το οικονομικό τους συμφέρον? Αν εξετάζαμε τις φορολογικές δηλώσεις αυτών που είναι υπέρ των φόρων, και τις φορολογικές δηλώσεις αυτών που είναι κατά των φόρων, τι πιστεύετε ότι θα έδειχναν?

Διαφωνία ηθικού ή οικονομικού χαρακτήρα? Και αν τελικά οι φορολογικές δηλώσεις δείξουν ότι πρόκειται για μία διαφωνία οικονομικού χαρακτήρα, δεν θα ήταν πιο δόκιμη μία Μαρξιστική ρητορική?

Αν σας φέρνω στα όρια της ειλικρίνειας σας και δεν θέλετε να μου απαντήσετε το καταλαβαίνω. Άλλωστε σε τελική ανάλυση εμείς οφείλουμε να ρυθμίζουμε το μέτρο των προσδοκιών μας όταν ξεκινάμε έναν διάλογο με έναν αριστερό φίλο’.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου